Korku ikliminden çıkış
Korku kader değil,
Öğretilmiş bir zincirdir.
Kırılır;
Bilgiyle,
Cesaretle,
Dayanışmayla.
Umut, pasif bekleyiş değildir,
Ayağa kalkma iradesidir.
Karanlıkta yön bulmaktır,
Önce ,bir mum yakmaktır ,
Sonra ateş olmaktır.
Cesaret bağırmak değildir,
Herkes susarken
Doğruyu fısıldayabilmektir.
Tek başına kalsan bile
Vicdan safını terk etmemektir.
Bilinç evrimi başlar
Soru sormakla.
“Niçin?” demekle,
“Başka bir yol yok mu?” diye
Aklı özgür bırakmakla.
Korkuyla yönetilen toplumda
İtaat makbuldür.
Bilinçle uyanan toplumda ise
Katılım, sorgulama, sorumluluk vardır.
İnsan korkudan arındıkça
Kul olmaktan çıkar,
Yurttaş olur.
Biata değil,
Hakka yaslanır.
Umut bulaşıcıdır,
Cesaret zincirleme yayılır.
Bir kişi ayağa kalkar,
Bir diğeri cesaret bulur,
Derken kalabalık olur.
vicdan ve bilinç…
En güçlü devrimdir.
Silahsızdır ama yenilmez.
Çünkü korkuyu yener,
Yalanı çözer,
İnsanı insan yapar.
Korku iklimi dağılır,
Işık yayılır adım adım.
Ve insanlık hatırlar:
Karanlık geçicidir,
Uyanış kalıcıdır.
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 21:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!