Ne ağılı hançerler,
Ne de yağlı kurşunlar,
Yaralar öldürür beni.
Riyakarların riyakarlıkları küstürür,
Derinden ağlatır,
Mum misali eritir beni.
Korkmam er meydanındaki güreşlerden,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İnsan ya olduğu gibi görünmeli,ya göründüğü gibi olmalı. Münafık kafirden daha tehlikeliymiş. Doğru söylüyorsunuz, kutlarım. Korkmalı böylelerinden. Saygılar. Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta