Bu son veda, benzemez öyle sessiz gidişlerime.
Dokunma, konuşma, kanmam artık gülüşlerine.
Ağlama, ben ağlamam artık anılara.
Çağırma, gözyaşım kalmadı geçen yıllara.
Topladım eşyalarımı, onlarda küsmüşler sana.
Soldurdun gül yapraklarımı artık ne anlatırlar sana.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta