Korkardım çocukluğumda
Gölgelerden karanlıkta
Ağaçları, taşları benzetirdim adama
Üzerime atılıp sarılacaklar sanırdım boğazıma
Şimdi korkularımdan oldum azade
Öğrendim ki can da emanet tende,
Hiç kimse zarar veremez bana
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Öğrendim ki can da emanet tende,
Hiç kimse zarar veremez bana
Emanet sahibi istemedikçe
Kimse alamaz tenden canımı
Can bedeni terk etmedikçe
..Harika üstadd devamını bekliyoruz:)
Yüreğine sağlık.
Harikulade.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta