Yarının ne getireceğini bilmeden kabul ediyorum doğasını, iklimini
Parlayan ışık olduğunu farzediyorum umudun ürkekliğini
İlk kez gördüğüm gibi yağmur damlaları akarken yüzüne kırık pencereden
Bir bebeğin göbek bağıyla bağlanıyorum umuda yüzümden yaşlar süzülürken
Uykuda yakalayan sessizliğin kanatları altında saklanmadan gitmek
Her gidişin dönüşünü bilerek elveda deyip de gidene güvenmek
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta