ince yapraklar ağlar kalın dalda.
sanmayın ağaçlar hiç ağlayamaz
sanmayın onların gözleri yoktur.
onların gözü bulut gözyaşısı çiydir
ağacın halinden kazma ne anlar
insansa onları yakmazsa ısınamaz
ağaçların baltalanır hep umutları
hazan renginde akar gözyaşları
bir bardak su içmese de ağaçlar,
bardaktan boşalırcasına ağlarlar
ağaçların gözleri her daim yeşildir
dudakları kururken tüm ağaçların
hazan renginde akar gözyaşları
korkan kazanamaz ki bilir ağaçlar
her baltaya kendi dalını adarlar
tıpkı insanların kendi çocuklarına
kendi adını vermesi gibi yaparlar
Kayıt Tarihi : 4.10.2012 21:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!