Saçların parlıyor biliyor musun,
Işıksız günde bile, benim gözümde...
Ve gözlerin hep aşkla bakıyor her nesneye...
Ellerin öyle minik ki çekiniyorum tutmaya kırılırlar diye...
Ve seni öyle seviyorum ki,
Korkuyorum söylemeye...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta