Düşünüp;
Ayak sesini işittiğim yalnızlığımdan,
Ürperdim.
Ve değerlerimin eninlerinden
Varlığına inandığım inançlarımın,
Gölgesine saklandım.
Ürpersem de büyümüştüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Benim bana aktaramadıklarım;
Düşünüp söyleyemediklerim, söylesem yazamadıklarım, yazsam okumaktan korktuğum, anlamayı istemediklerim. Mükemmel bir ahenk, temiz bir sada, ince bir sıfat tamlama(ları) sı. Düşünmeyi seviyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta