Binlerce savaşa girdim.can larla cihanlarla bir çok savaş tan döndüm yenilgi ve zaferlerin çetelesini tutarken mızrağı mı duvara yaslayıp mızrağın...mızrabımın telerine sordum sen kimsin diye.fark etim ki o zaman ı durduran.an lardan kalma bir korkakmışım. Onun için o muhteşem anları zamanın ihtiyaç larına göre anlatan bir korkakmışım.artık kadim mızrağım... mızrabım benden..utanıyor.an gelirki davulumuz un gümbürtüsü yeniden gök kubbede yankı bulduğu an o zaman bak korkmadan nasıl yedi cihana meydan okuduruz12 14 2020 yılmaz dönmez
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta