Binlerce savaşa girdim.can larla cihanlarla bir çok savaş tan döndüm yenilgi ve zaferlerin çetelesini tutarken mızrağı mı duvara yaslayıp mızrağın...mızrabımın telerine sordum sen kimsin diye.fark etim ki o zaman ı durduran.an lardan kalma bir korkakmışım. Onun için o muhteşem anları zamanın ihtiyaç larına göre anlatan bir korkakmışım.artık kadim mızrağım... mızrabım benden..utanıyor.an gelirki davulumuz un gümbürtüsü yeniden gök kubbede yankı bulduğu an o zaman bak korkmadan nasıl yedi cihana meydan okuduruz12 14 2020 yılmaz dönmez
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta