Korkabilmek gecenin karanlığının ayı boğduğu anda bile.
Yaşamı kavrarken ellerim habersiz,
Yalanlar söylerken kendi kendime.
Suskunluğum senden değil korkmassan eğer;
Korkabilmek yaşamın parçası içimde.
Sırtındaki kamburdur ahvalini söyleyememek.
Yoksa kitlenmiş gibi mi dilin seninde.
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




aşk üzerine yazılmış şiiriniz için teşekkürler manoli bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta