Boylu boyunca uzanmış önümde koridor
Sırtımı dayadığım soğuk duvar içim ürperiyor
Bulunduğum nokta haricinde her yer aydınlık
Bir ölünün sessizliğini taşıyor koridor
Odaların birinden Veysel’in türküsü çalıyor
Nedense gözlerimin içinden kör olmak geçiyor
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta