Körebe Şiiri - Kerem Gölpınar

karda körebe oynadım
ebelenmedi kardan adamlar
dokunduğum gibi yok oldular

kapattım gözlerimi
ona kadar saydım yolun ortasında
başlangıcın bittiği yerde
ve bütün noktaların virgül olduğu istikamette
yürüdüm sonsuz bir acı içinde
yanıma bir damla bile su almadan

açlıktan başım döndü
ama sen bir kere olsun dönmedin yüzünü
biraz arabeske kaçtım gibi
ama içimdeki yangının küllerini bile
senin başına süs yapacak kadar inceyim
ve bu gidişle, bu yangının külleri
ancak altmışında bulacak seni
fakat sen yaşlanamazsın ki..
görünen o ki, sen ne o yangını
ne de beni hiçbir zaman fark etmeyeceksin.