Kördüğümün Şavkı Şiiri - Dursun Altıner

Ne ocakta harı var, ne dumanı tüter de,
Bir garip nur parıldar, karanlık çöken yerde.
Dokunsan ten yakmaz, közü yoktur külü yok,
Lakin şu karanlıkta, güneşten de dili çok.

Kavgası yoktur onun, ne yakar ne yıkartır,
Gecenin sinesinde, sevdayı bir bir artır.
Bir kanat çırpışıdır, bir eşin çağrısıdır,
Yalnızlığın bağrında, bir vuslat ağrısıdır.

Kimi ateş sanır da, korkup kenara kaçar,
Oysa o mahzun ışık, sadece umut saçar.
Kendi içinden doğar, sessizce yolun bulur,
Bir canın ışığıyla, dünya aydınlık olur.