Duruldu kalem kesildi nefesim,
Boğazımda düğüm çıkmıyor sesim,
Umuda böyle açıldı kafesim,
Sen benim geçmişimde kör-düğümsüm.
Sanmaki gönül hep aşk ile yandı,
Kıvılcımı başlatan garip andı,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Uğruna kalem sürülen can, bahtını aydınlığa açarsa ufukta görülendir, alevlere atıp yakarsa nefesini kesen kördüğümdür. Emeğine, yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta