Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Benim yüreği güzel, duyguları derin, hayâlleri çocuk kadar masum sevgili dostum... Lütfen bu karamsarlığı at üstünden... Yoksa ben gelip bir tas güneş ışığı, bir kova gülücük, kucaklar dolusu da sevinç çığlıkları dökeceğim üstüne... Yeter ki birazcık gül... Bilmem neden biraz içlenmiş bir çocuk gördüm dizelerine saklanmış... Biliyorum, hüzünlerin, acıların oldu. Benim de var... Ama, her şeye rağmen gülümseyelim hayata... Seni seviyorum... Gönül dolusu sevgiler...
KALEMİNİZE YÜREĞİNİZE SAĞLIK..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta