Gönül terazisi tutmuyor ayar
Eğriyi doğrudan seçemez olduk.
Umut dallarına yağsa da hep kar
Yine de sevmekten geçemez olduk.
Değerli ne varsa dolmuş miadı
Vefadan geriye tek kalan adı
Kalmamış aşkların o eski tadı
Sevda yollarında uçamaz olduk...
İster bak çevrene, herkes deli de
İstersen, dünyanın binbir hali de
Zarif tutamadık, kırdık gülü de
Dert büyük kimseye açamaz olduk...
Ne dosta değer var, ne vefa ahde
Bak şu aleme de; eyvah de, aah de
Selâmlar gönülsüz, gülüşler sahte
Maskeli yüzlerden kaçamaz olduk...
DOST KALEMDEN;
Bir dostun yanına yılda bir varıp
Derdin nedir diye halını sorup
Evinde üç beşgün misasafir olup
Birlikte çayları içemez olduk...........DiYARi
Kayıt Tarihi : 21.02.2012 18:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)