Hiçe sayılmıştı eski yaşananlar
vecdeyliyordu gönüle bütün martılar,
har vuruyordu denizin sesi
Kordon'da bir akşam üstü.
Bütün saatler durmalıydı
Saat Kulesi beşi çeyrek geçmeliydi,
unutulmuştu nasıl olsa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




HAYATTA BİR AKŞAM ÜSTÜ...
AŞK...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta