Farzet ki ben bir kör sokaktım ve seni görmedim
Ama kabul et sen de duvara çarptın
Günlerden cumaydı ve iki kahvenin belini bükelim dedik
Bükülen boynumuz olacaktı nereden bilebilirdik...
Bir yaz akşamıydı ve kaldırımlarda yürüdük
Oysa kıştı bize bu şehir, buzda kayıp gittik...
Aylardan eylüldü şiir gibiydi,
öylemsi bir mevsimdi...
Oysa ki biz...
Mevsimsizdik geçimsizdik kara trendik..
Farzet ki bir vagondu ümitlerimiz
Hiç yetişmediler bizim istasyona
Sonra çıkageldi kuyulardan kardeş bildiklerimiz...
Bize hep kör kuyuları tarif ettiler
Suya götürüp susuz getirdiler
Dedim ya farzet ki ben bir kör sokaktım ve seni hiç göremedim
Ama kabul et sen de duvara tosladın...
2020
Leyla Şerif EminKayıt Tarihi : 11.8.2025 10:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!