Dar ağacında geçmişi süzüyor okuduklarım
Gece mahmurluğu çöküyor üzerime
Yıldızlar dört nala koşuyor şaşkınlığıyla
Belli ki yine basmışlar emekçi kahvesini
Hayatımızı ezik sözlerle büyüttük
Kundaktaki bebeğimizi bıraktık kelepçelerimizle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
