Kör Olası Günler Şiiri - Tarık Özdemir

amacı ne bu günlerin,anlıyamadım
o kadar dikatli bakarken her yana
yine de beceremedim
vefasızca sevmeyi
halbuki; kağıda,kaleme bir de yüreğime
kaç kez çizdim,boyadım renk renk
demek ki; daha halen birşeye benzetememişim
bu kör karanlık günlere beni mahkum eden
o sahte yüzünün tarifini

acaba bir tek bana mahsus mu
bu günlere kör bakış
oysa ki;
çoğu ağladı ve ağlamayı anlattı
Nazım Hikmet şiirle Aşık Veysel türküyle
ay karanlığında kaç sessizlik dürdü kendini
bu günlerin maziden bakan penceresine
ve kaç buzlu camda renkler anlaşılamadan kayboldu
demek ki yine de yetmedi
bu ömre aşk tüketmeye
biliyorum birgün bitecek bu sızı
ama kalcak mirası
sen gibiler hep gülerken ben gibiler devam ettirecek
yine o kör olası günleri biliyorum

belki de;
aklımı yitirmiş bir deliyim
çünki; hiç bir şey yokken ortada
küfrediyorum..
suçlu suçsuz aramadan
dağlara,yollara,taşa ve toprağa
artık önüme ne çıkarsa
küfrediyorum..
hep bir yalan aşk'a
ve beni bugün yine söyleten
o kahpe feleğe
küfrediyorum..
yok işte başka bir ilacı yok!
küfürden_ isyandan başka

yok ki; bir sihirli asa elimde
değiştireyim bu dunyamı
ne kadar kaçsamda
kurtaramıyorum bu gözleri
bulutsuz bir hava da ıslanmaktan
alamıyorum işte kendimi
bu ıssız çöl yangınından,yüreğimden
bu içimdeki öfkeden
yapışmiş yakama işte
bu kör olası günler
ne kadar ahlasamda boş

kim kurtarabilir ki; beni
ve kimin gücü yeter ki
bu içimdeki stemin bir ayrılığa olan kısmını
nota nota ayıklamaya
kim...
kim diye
soruyorum seni
bazen yalnızlığa
birgün de bir kayaya tırmanıp
alışıla olmadık birşey kesil diye
misal; rüzgar ol
ve beni karanlığa bakan gözlerden kaldır
ya da bir mum ışığı ol
yarına bir ışık var diyebilmeye
soruyorum seni
bazen sihirlenen hayalime
hep bir mektup yazarak
bu kim vurduya giden aşk'ı
soruyorum hep bir yerlere..
hep bir ümitle..
hep bir şiirle..
soruyorum hep seni ben de
bu kör olasıca günlere...