kaç paralık adamların karanlık sezonunda,
kıyılmış kağıt parçalarının içinde yaşıyoruz!
sık konuşan yalancılara bakmaktan mutluyken
kayıp kişiliklerin zor yamacında hüzünlüyüz..
gülüyorlar, çeşitli tören sıralarında ama acayip
yanlarında hep görmeye alıştığımız kör mizah!
kolkola girdiklerine az biraz inandık da, azıcık
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta