Ne kadar körü körüne yanmak
Ve gittikçe kör bir yürekle daha da gitmek, umut sandığın maskeye
Ve o maskeye tapmak
Maske için… Maskeye rağmen…
Gözlerimiz birbirine her değdiğinde sanki evren yeniden yaratılırdı.
Ah hayat! Nasıl da oyun oynardın benimle…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta