Dünya neyin peşinde, insan nasıl düştü?
Toprak oldum, yetmedi; göğün sesi sustu.
Bir lokma ekmek, bir damla su dediler,
Gönülleri parça, ruhları köle ettiler.
Akıl der ki: "Susma, hakkını ara!"
Fakat dilde pas, kalplerde kara yara.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta