Bilirsin, nefes nefese olmayınca sevdiğinle,
Ne kadar yandığını canın.
Her nefes aldığında, sevdiğin yokken yanında,
Yırtar boğazını o nefes, kanatır içini.
Ölüm bile kurtuluştur belki,
Yaşayamadıklarına inat.
Kimse bilmez içini, kan kusarken güldüğünü.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta