Kör kuyuya taş atıyorum, ses gelmiyor.
Yangınımı söndürecek su, o kuyuda halbuki.
Anlamıyorum, anlamak istemiyorum.
Kuyunun duvarları gibi taştan yüreği.
Sabır, sabır, ya sabır diyorum.
Kırılsa da kalbim, susuyorum.
Bir umut bekliyorum,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta