Bazen düşünüyorum da…
Kuyuya benzetiyorum hayatı.
Dibini göremediğim
O kör kuyuya!
Bazen unutuyorum da…
Doğduğum günkü feryadı,
Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum.
Eve ekmekle tuz götürmeyi;
Devamını Oku
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum.
Eve ekmekle tuz götürmeyi;




Hayatı sürekli dibe doğru inen bir kör kuyu olarakta düşünebilirsin..
Sürekli yukarı uçan, ahirete doğru giden bir yolculuk olarakta düşünebilirsin..
Bizi üzüntü verir. Diğeri bilgi ve bilinç kazandırır diye düşünürüm hep..
Ama her iki halde de, dışında değiliz ki içine düşelim/yükselelim. Zaten hayatın içindeyiz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta