Kör kütük bir sarhoşluk vuran akla.
Ziyan olmuş bütün satır arası sesssizlikler ve dans ediyor kalem, acının dibine vura vura. Gece dem olmuş ay ışığının altında
Sakince akıyor yaşlar bir kağıt parçasına. Kadın kalemi elinden bırakıp, kalkıp masasından, başını yastığa koyup iki büklüm kalıyor sessiliğin içinde. Yazacak bir şey kalmamış gibi. Gecenin merhabasından, gündüzün hoşçakalına dönüyor her şey.
~oya erzurumlu~
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta