Kör kütük bir sarhoşluk vuran akla.
Ziyan olmuş bütün satır arası sesssizlikler ve dans ediyor kalem, acının dibine vura vura. Gece dem olmuş ay ışığının altında
Sakince akıyor yaşlar bir kağıt parçasına. Kadın kalemi elinden bırakıp, kalkıp masasından, başını yastığa koyup iki büklüm kalıyor sessiliğin içinde. Yazacak bir şey kalmamış gibi. Gecenin merhabasından, gündüzün hoşçakalına dönüyor her şey.
~oya erzurumlu~
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta