Gıcırdayan öksüzlük sesleri karmaşada,
Ağır ağır ilerleyen günlerin kıyısına vuruyor...
Camlara düşüyor fırtına üşüyerek,
Doymazlığın koyu maviye dönerken göğün altında.
Menba’dan içtiğim sular şelaleler gibi akardı hani;
-ki hepsi kurgusal bir hafızanın montajı-
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta