bende acılarımı gömdüm
sonsuzluğun gözyaşına
düşümü düşüncemi
günümü gülüşümü
bırakdım kederin salıngacına
huzur alamadım kalamıştan
huzuru kalmadı martı ile denizin
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




ve bazen bir çığlığın tam ortasında duran ve ağlayan çoçuk olurum
GÜLÜŞLERİM OLURBAZEN
KÖR KARANLIĞIN SAĞIR AKŞAMINDA
Düşgözlü
Güzeldi....tebrikler
zaman nasıl da sürükler insanı zamandan zamana. mutluyken farkında olmadıklarımız, hüzün bulutun ışıl ışıl düşer gönlümüze. güzel ,hoş bir anlatım sevgiden hasrete düşen gönüle.kaleminiz daim olsun.
Güzel bir şiir. Gönlünüze sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta