Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ve bazen bir çığlığın tam ortasında duran ve ağlayan çoçuk olurum
GÜLÜŞLERİM OLURBAZEN
KÖR KARANLIĞIN SAĞIR AKŞAMINDA
Düşgözlü
Güzeldi....tebrikler
zaman nasıl da sürükler insanı zamandan zamana. mutluyken farkında olmadıklarımız, hüzün bulutun ışıl ışıl düşer gönlümüze. güzel ,hoş bir anlatım sevgiden hasrete düşen gönüle.kaleminiz daim olsun.
Güzel bir şiir. Gönlünüze sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta