Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Güneşi görmek adına.
Savruldum her bir yana,
Aşktan yoğrulmuş et,
Aşktan yoğrulmuş kemik olmak adına,
Parçalandım defalarca...
Dört nala,
Kalakaldım kör iklimli karanlıklarda...
Harikaydı,kutluyorum.
Tam puan +antolojim.
Bütün şiirlerinizi listeme alıyorum.
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta