Ömrümce görmediğim insan seline düştüm.
İstanbul’un kahrını çektikçe adımlarım.
Ne sendeledim bir an ne bir köşeye düştüm.
Kaldırımlar yoruldu sürdükçe adımlarım.
...............
...............
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta