Zifiri bir karanlıktı,
İnsanların gözleri yoktu.
Görmüyorlardı önlerini,
Kör köstebekler gibi.
Ay çıkmadı,güneş doğmadı.
Kim ses ettiyse oraya,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




ümitler tükenmesin diliyoruz. duyarlı yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta