Zifiri bir karanlıktı,
İnsanların gözleri yoktu.
Görmüyorlardı önlerini,
Kör köstebekler gibi.
Ay çıkmadı,güneş doğmadı.
Kim ses ettiyse oraya,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




ümitler tükenmesin diliyoruz. duyarlı yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta