Bir güvercin kondu sol yanıma,
O kızıl gözleriyle baktı, baktı, baktı,
Ve uçup gitti sonunda.
Ey güvercin dedim;
Anam mısın?
Babam mısın?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




emeğine yüreğine sağlık dost kalem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta