İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Anlatılamaz o acı..
Yaşayan bilir ancak.. Sabır, tevekkül.. Başka ne desek Atilla Bey..
Cennette kavuşursunuz inşallah..
Bir kadın gidince pek çok de gider ardından. Eminim erkek gittiğinde de öyledir. Her şeyden önce evin baba direği yıkılmıştır.
Düşünüyorum da: acaba ağaç yıkılmadan neden anlaşılmaz yerinde kalacak boşluk...
Kutluyorum şiiri ve sizi üstadım ..saygımla...
ellerimizde aşk çiçekleri yüreğimizde hüzün ve gözlerimizde yaşla beklenir gidenler...
hüzün dorukta şiirde. Kutlarım...
saygı ile..
Sayın şairimizin yüreğindeki acının doğurduğu hüzün şiirin her dizesine izini bırakmış...
Saygıyla...
yüreğine sağlık usta
Şiirde şairlerin çoğu zaman bahsettiği beşinci mevsimin izleri saklı, mesela
'haziran da şubattı,
yagdı gönlüme karlar.
sen diye kucakladım,
seni saran topragı.'
Anlamlıydı canı gönülden kutlarım saygılar....
Yüreğin yangını, çaresizliğin hüznü düşmüş mısralara, oradan bize geçiyor adeta. Her yeri hüzün kokan şiirinizi yürekten kutluyorum Atilla Durukan Bey.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta