Giyim kuşam aynı, farklar silindi
Kim kimdir bilinmez, sırlar bilindi
Özgünlük dediğin, artık delindi
Gönüller boşaldı, kalıplar doldu
Herkes birbirinin, aynısı oldu.
Kelimeler ödünç, cümleler ezber
Aynı yalanlarla, döner beraber
Yoktur birbirinden, farklı bir haber
O eski renklerin, gül benzi soldu
Herkes birbirinin, aynısı oldu.
Köşektaş içinde, yiğitlik şaştı
Korkunun belası, boylardan aştı
İnsanlık özünden, çok uzaklaştı
Kişilik kalmadı, ele kul oldu
Herkes birbirinin, aynısı oldu.
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 14:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!