Köpükler, köpükler, köpükler,
Aksın zirvesi maviyi delen dağların kaynaklarından,
Kerpiç çatısından su alan köy evlerine doğru,
Bürüsün her bulvarında emeğin ismi yüceltilen sokakları,
Kapatır mıydı insanlığın vahşi yalnızlığını?
Kan kırmızısı ipek kaftanların bir ucu,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta