KOPUK DÜNYALAR
Hiç gecem gündüze ermiyor mutlu
Dertliyim sabaha girmem huzurlu
Dünyam benim yalnızlıkla kurulu
Kopuk, kopuk dertler neşemse kayıp.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta