Zorla açan bir karanfil,
Mutsuz bir palyaço,
Ağlamayı bilmeyen,
Hep acıtan insanlar...
Aşk...
O kadar acı çektim ki korkuyorum,
Bilsem güzel,sade,mutlu olacağını,
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Dilek Ağacı gibi duruyorsun ve ellerine bağlıyorsun dilek çaputlarını .
aciniin agrisi yuregi yakar...
Birdeli bu siirin guzelligine bakar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta