yol dediğin anıların yansıdığı bir aynadır dostum,
köprüler ki özlemle taş taş örülmüş.
öfken bir kibrit, yakar geçmişi,
sakın dokunma, o eski sıratlara.
her dokunuşta kalbimiz kırılır, kanar yaralarımız.
kalırız rüzgârda savrulan yapraklar gibi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Tüm dostlarıma sevgi ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta