Köprüden Geçene Kadar Şiiri - Şafak Bayrak

Pervane olunur, dönerler çevrende.
Senin halinden, haber sorarlar.
İyilik güzellik, o an hatırlanır.
Masal anlatılır, hayal satılır.
Yüzüne sevgiyle bakarlar.
Elini sımsıkı tutarlar.
Yalancının mumu,
Rüzgarlarda da yanar.
Köprüden geçene kadar.
Kimilerine dostum, kardeşim amcam.
Kimilerine anam, babam.
En güzel sözler sana, ayı.
Kızma, latife ettim dayı.
Köprüden geçene kadar.
Süslü elbiseler giyinilmişse, kanma.
Cübbe sarık takva derler, aldanma.
Takiye ne imiş, öğrenirsin zamanla.
Köprüden geçene kadar.
Açılacak derler, açılmaz kapılar.
Uyanın artık, Ey! ölü canlılar
Benim ben demeye, hep biri çıkar
Köprüden geçene kadar.
Kimler kimlerin yanında, gör bak.
Davul dümbelek, zurna da var.
Ayakları baş olur, başları ayak.
Köprüden geçene kadar.
Kendini iyi pazarlayana, ekmek var.
Baş rol isteyen, kukla sahnesinde.
Kuklacılar hep belli, belli kuklalar.
Köprüden geçene kadar.