Ne bu yüz, ne bu bin bir surat.
Önümde kurulu, Köprüy-ü sırat
Ne bir tavsiye bu, ne de nasihat.
Yatağımda, ecel terleri döktüm.
Ne başı, ne sonu var o derenin
Ne alanı var, ne soranı verenin
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta