Koparıverdin…
Senden sonra rüzgârlar sustu
Esmez bir daha yüzüme esmez
Sütliman deniz gibi hava çok durgun
Yaprak oynamıyor susmuş bu hayat…
Hayatı bana küstürdün gittin
Gözlerini yumdu görmüyor beni
Gece güne gün geceye dönüyorsa da
Benim yüreğim her gün bir gri…
Yürüyorum ama ayaklarım yok
Bakıyorum ama gözlerim görmez
Yaşıyorum ama yaşamak buysa
Benim aldığım her nefes sanki yaşamaz…
Sevgimin canını çektin teninden
Bir manken gibi yerlere serdin
Duygusunu sildin yürek bahçesinden
Solan bir gül gibi koparıverdin…
Oktay ÇEKAL
15.08.2012–09.55
Kayıt Tarihi : 19.8.2012 15:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!