Çiçek bahçesine güller ektim,
Ektiğim güleri kopardılar,
Beni kalbimden incittiler,
Ben ne gül kopardım nede çiçek,
Ne kalp kırdım nede insan üzdüm,
Ne güçsüz ezdim ne de çocuk üzdüm,
Toprak üstüne bina kurdum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta