Sen gül bahçesinin yaban çiçeği,
Ben seni geç tanıdım, acı gerçeği.
Rengin özel, kokun güzel seç beni,
Lisan-ı halinle “kopar” diyordun…
Elimi uzattığımda koparmak için,
“Çiçek dalda güzel” dedi, yeşil çim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta