Tanyeli Konya'da tutunmaya çalışıyordu otobüsteki pencereme. Gece yorgundu. Gece; öylece yığılmıştı üzerimize. Hazin ki her yanı sen kokan bir kentte yoksun.
Ezan sesleri senle sığınıyordu semaya.Çok uzaklardan ilaha bükülen dua dudaklarında şekillenirken adın: rahmet ıslatıyordu bütün hakikatleri. Ve abdestli ellerin sarıp sarmaladığı kanlı bir yalan gibi üşüyordu...Yüzü gülümseyen yokluğun.
Neresinden bakarsan bak her yanı sen bir kent. Günün herhangi vaktinde ve hep sana dönen bir semazen uyanık gözbebeklerimde.
Hazin ki yoksun...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta