Aslında kime karşı konuştuğumu bilmiyorum.
Akıyor habersiz ağzımdan sadece kırıcı sözlerim.
Kendi çaresizliğimi umutsuzca anlatmaya çalışıyorum,
Yorgunluktan bulanık görmeye başladı gözlerim.
Sandığım kadar kör değilmişim kendime karşı.
Zannederdim ki hep görebilir gözlerim arşı,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta