Aslında kime karşı konuştuğumu bilmiyorum.
Akıyor habersiz ağzımdan sadece kırıcı sözlerim.
Kendi çaresizliğimi umutsuzca anlatmaya çalışıyorum,
Yorgunluktan bulanık görmeye başladı gözlerim.
Sandığım kadar kör değilmişim kendime karşı.
Zannederdim ki hep görebilir gözlerim arşı,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta