Konuşmaz! Şiiri - Mehmet İslami

Dünya benim diye böbürlenirken
Havlar hırlar insana has konuşmaz
Yardan atlarım katım var derken
Çöplüğe atılır paspas konuşmaz

O, burnunu Kaf dağında gezdiren
İstersen gırtlağına bas konuşmaz
Süzme Suflör’ üdür onu azdıran
Hainlere bu amel has, konuşmaz

Gitse de Kaçkar’ın eteklerinden
Korkar pısar yiğit köteklerinden
Esrar-ı Hakk arı peteklerinden
Haramiyi çarmıha as, konuşmaz

Yol vermez ki nasıl geçsin Çoruh’tan?
Bihaber, emânet verilen rûhtân
Hakka hakikate ameli buhtan
Zehir dolu içtiği tas, konuşmaz

Yedi deniz Üç Kıta’yı verdi ya
Türkiyenin işgali tek derdi ya
Viyana’yı uyur iken gördü ya
Kâlbi dolu balgamlı pas konuşmaz

Ne anlasın Kudreti Hak SÜBHÂN’ dan
Kulak sağır işitemez Sultandan
Mühürlüdür Rahve’ deki izandan
Kanca atmış bunlara yas, konuşmaz

Su vermez ki içsin Yeşil Irmaktan
Kıral mezarından ibret almaktan
Şehzadeler şehri hüznü sarmaktan
Sinesine çökmüştür pis konuşmaz

Tefekküre dalamaz ki satılmış
Halı nefes alamaz ki satılmış
Dünden hisse alamaz ki satılmış
Hırlar havlarlar bahusus konuşmaz

Tağutuna aldanma demek olur mu?
Ayı izi silse yolu bulur mu?
Mal görünce toplar yerde kalır mı?
Şeytan koymuş başına fes konuşmaz

Her şeyi bilirde hiçbir şey bilmez
Kiliseye gider Câmiye gelmez
Esrar-ı hikmetten hisseyi almaz
Münker Nekir sorar nefes konuşmaz

Siz doymak bilmeyen domuz sürüsü
İlâhınız Tağut’ ların irisi
Nemruttan mı aldınız bu virüsü?
İdrak dende fukara his, konuşmaz

İSLÂMİ dönmüştür kanatsız kuşa
Kış yaza döndü de bahar da kışa
Döndü maazellah taş yağar başa
Senin ile Elest ten küs konuşmaz